[SF][Jo Twins] Sleepless Night,Rising Sun

posted on 17 Aug 2012 21:41 by sk-chan in Fiction, Jo-Twins directory Fiction

Title : Sleepless Night, Rising Sun

Author : S K – S a K U

Couple : Jo Twins - Youngmin  x Kwangmin [Boyfriend]

Rating : PG-15

Genre : A/U

Summary : “ใครสักคนที่อยู่เคียงข้างในทุกๆวันที่เสียงหัวใจยังเต้นอยู่

Author’s note :  ฟิคเรื่องที่แปดแล้วสำหรับคู่นี้  >w< ครั้งนี้หยิบงานเก่าที่เขียนค้างไว้แค่อินโทรและคงไว้อย่างนั้นกว่าสี่ปีมาปรับแก้ให้เบาลงจนกลายเป็นฟิคเรทอนุบาลในร่างผู้ใหญ่ 555

 

แอบหวังเล็กๆว่าคนอ่านจะยิ้มตามเวลาได้อ่านงานชิ้นนี้

 

 

 

 

 

ค่ำคืนของเมืองหลวงไม่เคยหลับใหล แม้จะดึกเพียงใดแสงไฟรำไรก็ยังมีให้เห็น ผู้คนบางกลุ่มมีชีวิตในยามกลางคืนและไม่ตื่นในยามตะวันส่องแสง

ร่างโปร่งกับลุคหนุ่มแว่นหนาเตอะท่ามกลางกองหนังสือมากมายบนโต๊ะยังคงนั่งทำงานอยู่กับคอมพิวเตอร์คู่ใจ ดวงตาสีนิลหลังกรอบแว่นจดจ้องไปยังหน้าจอสี่เหลี่ยมพร้อมกับเคลื่อนไหวปลายนิ้วเรียวบนคีย์บอร์ดอย่างคล่องแคล่ว

 

โจกวังมิน เจ้าของนามปากกา KM. หรือที่หลายคนรู้จักกันในฐานะนักเขียนหน้าใหม่ไฟแรง งานเขียนทุกชิ้นที่ถูกตีพิมพ์ติดอันดับขายดีและเป็นที่รู้จักอย่างกว้างขวางในหมู่นักอ่าน

 

กรอบแว่นสีดำถูกถอดออกจากหน้าก่อนที่เจ้าของเรือนผมสีเข้มจะกดปิดคอมพิวเตอร์คู่ใจแล้วย้ายร่างจากหน้าโต๊ะทำงานไปนั่งบนเตียงกว้าง ปลายนิ้วเรียวยกขึ้นนวดระหว่างคิ้วเพื่อบรรเทาอาการปวดศีรษะที่นับวันจะทวีความรุนแรงขึ้น เนื่องจากโรคนอนไม่หลับมาที่เป็นมาเกือบเดือน อาชีพนักเขียนอย่างเขามีบ่อยครั้งที่ต้องนอนเช้า แต่ระยะนี้แม้จะไม่มีงานเร่งด่วนเข้ามา เขาก็หลับไม่ลงไปเสียแล้ว

 

สองตากลมมองไปยังกระจกบานใหญ่ข้างเตียงที่มีม่านผืนหนาปิดบังทัศนียภาพของเมืองหลวงด้านล่างไว้

 

นาฬิกาข้างโต๊ะทำงานบอกเวลาล่วงเลยตีห้าครึ่ง อีกไม่นานก็จะเช้าแล้ว…

 

และนั่นคือเวลาที่เขาปิดเปลือกตาเข้าสู่ห้วงนิทราพอดีเช่นกัน

 

 

นานเท่าไรแล้ว..ที่ไม่ได้สัมผัสความอบอุ่นของแสงแดดยามเช้า

 

.

.

 

อีกด้านหนึ่งของเมืองหลวง

 

รถคันงามที่วิ่งเร็วเกินอัตรากฎหมายกำหนดมากว่าชั่วโมงชะลอช้าลงเมื่อเข้าเขตเมืองอันคุ้นตา ย่านการค้าที่เหล่าพ่อค้าแม่ขายกำลังจัดเตรียมร้านเพื่อเริ่มต้นกิจการในเช้าวันใหม่ เพราะอีกไม่กี่นาทีข้างหน้าเหล่าแม่บ้านคนขยันก็จะตื่นมาจับจ่ายซื้อของที่นี่

 

วันใหม่ของหลายคนกำลังจะเรี่มต้นขึ้น แต่คืนนี้เขายังไม่ได้นอนเลย…

 

นัยต์ตาสีเข้มทอดมองไปยังปลายแม่น้ำ ทองฟ้าสีดำเริ่มปรากฏแสงสว่างรำไร รอยยิ้มบางปรากฏบนใบหน้า

 

พระอาทิตย์ตอนกำลังขึ้นจากขอบฟ้า คงสวยไม่น้อย…

 

ชายหนุ่มสะบัดหัวเต็มแรงเพื่อขับไล่ความคิดเพ้อฝัน กว่าเดือนแล้วที่โจยองมินนายแบบหนุ่มสุดฮ็อตผู้เป็นที่หมายปองของสาวๆทั่วทั้งประเทศผจญกับโรคนอนไม่หลับ ทั้งที่เป็นอันรู้ดีในหมู่เพื่อนฝูงที่เรียนและโตมาด้วยกันว่ายองมินนั้นหลับง่าย แค่หัวถึงหมอนก็นอนฝันไปถึงไหนต่อไหนแล้ว

เขาก็ไม่รู้หรอกว่าทำไมตัวเองถึงนอนไม่หลับ และเพราะไม่รู้จะจัดการกับมันยังไงยองมินจึงทำได้แค่ออกไปขับรถเล่นยามราตรีให้เวลาช่วงค่ำคืนอันยาวนานนั้นหมดไป ก่อนจะกลับห้องพักในตอนรุ่งสาง

 

.

.

 

 

“ยองมินนนนน นี่หนูไปทำอะไรมาคะ หน้าตาถึงดูไม่ได้แบบนี้” เสียงทักทายของสไตลิสต์เอ่ยถามทันที่เจ้าของชื่อเดินพ้นประตูสตูดิโอเข้ามาข้างใน สีหน้าของอึนนาดูวิตกกังวลมากเมื่อพบว่านายแบบคนหล่อสุดฮ็อตหน้าโทรมราวกับไปผ่านสมรภูมิรบจนกลายร่างเป็นหมีแพนด้าในคราบมนุษย์เดินดิน

 

“พอดีช่วงนี้ผมนอนไม่หลับน่ะครับ” ยองมินเอ่ยบอกพร้อมรอยยิ้ม ก่อนจะทิ้งตัวนั่งลงบนที่ประจำให้พี่อึนนาช่วยจัดการหน้าตาและทรงผมให้อย่างเช่นทุกที

 

“ยังจะมาหัวเราะอีก ไอ้หน้าหล่อๆนี่เป็นสมบัติล้ำค่าที่พระเจ้าประทานมาให้เชียวนะ ยังไงก็ต้องรักษาไว้” อึนนาบ่นพลางควานหาสารพัดเครื่องสำอางค์ในกระเป๋าเพื่อมาใช้ปกปิดสภาพหน้าอันเสื่อมโทรมของคนไม่รู้ร้อน

 

“นอนไม่หลับ?” เสียงทุ้มของคนที่เพิ่งเดินเข้ามาเอ่ยทัก ไม่ต้องเสียเวลาหันไปมองก็รู้ได้ทันที่ว่าคือเสียงของชิมฮยอนซอง เพื่อนสนิทและเพื่อนร่วมสายอาชีพเดียวกันกับยองมินนั่นเอง

 

“อือ..”

 

“มหัศจรรย์มาก แล้วตั้งแต่เมื่อไร?”

 

“ก็สักพักแล้วว่ะ” ชายหนุ่มว่าพลางถอนหายใจ อย่างที่รู้กันดีว่ายองมินนั้นหลับง่ายหรือจะเรียกว่านอนได้ทุกที่เมื่อมีโอกาสก็ไม่ผิด แล้วอยู่ๆเกิดจะมาเป็นโรคนอนไม่หลับกับเขานี่ มันช่างเป็นเรื่องประหลาดแท้ ถ้าพูดลอยๆโดยไม่เจอสภาพหน้าอันอิดโรยของเจ้าตัวตอนนี้ ให้ตายก็เชื่อไม่ลง

 

“งั้นคืนนี้ไปเที่ยวด้วยกันป้ะ ยังไงก็นอนไม่หลับอยู่แล้วนิ” ฮยอนซองเอ่ยชวน เป็นที่รู้ดีกันว่าพ่อหนุ่มร่างสูงนั้นชอบท่องราตรีเป็นชีวิตจิตใจ แต่ยองมินกลับเฉยๆกับเรื่องแบบนี้ นานครั้งถึงจะยอมออกไปสังสรรค์กับเพื่อนสนิทบ้าง แต่ก็เรียกว่านับจำนวนครั้งได้

 

“ชั้นไม่ใช่คนแบบนายนะ ฮยอนซอง”

 

“เห๊อะ ถึงกลับห้องไปก็นอนไม่หลับอยู่ดีไม่ใช่รึ? หวังดีหรอกนะถึงชวนนี่”

 

“ซาบซึ้งมากครับเพื่อน”

 

“ตกลงจะไปหรือไม่ไป คำเดียวสั้นๆ”

 

“เออ ไปๆ” ยองมินเลือกที่จะตอบตกลงเพราะถึงกลับห้องไปก็คงนอนไม่หลับอย่างที่ฮยอนซองว่านั่นแหละ การออกไปสังสรรค์มันก็อาจดีกว่าไปขับรถเล่นคนเดียวก็ได้

 

“ก็แค่นั้น งั้นเดี๋ยวชั้นโทรชวนจองมินด้วยดีกว่า”

 

ลีจองมินคนที่ฮยอนซองพูดถึงนั้นเป็นนายแบบหนุ่มเจ้าสำราญที่พ่วงตำแหน่งทายาทธุรกิจพันล้านของตระกูลมาด้วย เรียกได้ว่ารูปหล่อ พ่อรวยของแท้ เพราะยองมิน จองมินและฮยอนซอง เข้าวงการมาในเวลาไล่เลี่ยกันจึงสนิทสนมกันอย่างรวดเร็วจนกลายเป็นเพื่อนกลุ่มเดียวกันในวงการบันเทิงที่บรรดานักข่าวและคนทั่วไปต่างให้ฉายาว่า กลุ่มทรีโอสามสไตล์

 

โจยองมิน คาริสม่ามาดนิ่งผู้มีรอยยื้มกระชากใจ

ชิมฮยอนซอง นายแบบหนุ่มหุ่นมาดแมน มีเสน่ห์สไตล์หนุ่มใหญ่ชวนค้นหา

ลีจองมิน เจ้าของรอยยิ้มตาหยี สนุกสนาน เอ็นเตอร์เทนและเป็นตัวของตัวเอง

 

.

.

 

ภายในคลับชื่อดังที่ค่ำคืนเป็นดั่งสวรรค์ของนักสังสรรค์หาใช่เวลานิทราเพื่อพักผ่อน

 

ท่ามกลางแสงไฟสลัวและเสียงดนตรีหลายสายตากำลังจับจ้องไปยังร่างสูงโปร่งที่นั่งอยู่ด้านในสุดของบาร์ เสี้ยวหน้าเรียวที่ถูกไรผมด้านหน้าบดบังไว้นั้นชวนให้ค้นหาอย่างประหลาด ยิ่งยามริมฝีปากอิ่มสัมผัสกับขอบแก้วใสเพื่อยกของเหลวสีสวยกลืนลงคอ มันทั้งเซ็กซี่เย้ายวนจนไม่อาจห้ามใจไม่ให้มองตาม

 

เจ้าของเรือนผมสีเข้มระบายรอยยิ้มข้างมุมปากเมื่อหันไปสบสายตากับหลายสายตาที่จ้องมองมาอย่างจงใจ

 

ในสภาพสุดสมบูรณ์แบบทั้งหน้าตา ส่วนสูงและบุคลิกที่ไม่อาจซ่อนความโดดเด่นไว้ได้จะมีใครเลยล่วง