[SF] Hug

posted on 27 Nov 2012 15:22 by sk-chan in 2U, Fiction

Title : Hug

Author : S K - S a K U

Couple : 2U - Yunho x Yuchun [TVXQ]

Rating : PG-13

Genre : อิงวง, POV

Author’s note :  เป็นงานอีกชิ้นที่ถูกดองไว้ยาวนานมาก นานจนคิดว่าคงไม่มีโอกาสเอาออกให้ใครอ่านแล้ว

 

 

 

Yunho’s Side

 

 

 

การที่เราอยากอยู่เคียงข้างใครสักคน

อยากช่วยปลอบประโลมในยามเศร้าใจหรือมีน้ำตา

อยากประคองโอบกอดเค้าไว้ในอ้อมแขน

 

สิ่งเหล่านี้เรียกว่า ‘รัก’ ใช่ไหม?

 

.

.

 

ภายในห้องพักดูกว้างกว่าที่เคยเมื่อมีเพียงผมนั่งอยู่ วันนี้ที่โซฟาหน้าทีวีไม่มีเสียงทะเลาะตบตียื้อแย่งรีโมททีวีให้ได้ยิน ความจริงแล้วผมควรจะดีใจที่ไม่มีใครกวนใจเวลาพักผ่อน ทว่าในอกข้างซ้ายกลับเจ็บร้าวราวกับถูกของมีคมทิ่มแทง

 

ผมไม่มีกระจิตกระใจจะรับรู้บทสนทนาของตัวละครในจอแก้วตรงหน้าเลยสักนิด สุดท้ายสมองที่ยังพอจะมีสติสั่งการอยู่บ้างก็บอกให้มือของผมยกรีโมทกดปิดมันไปเสีย ก่อนจะลุกขึ้นเดินจากที่ตรงนั้นเข้าห้องไป

 

เตียงของผมและทุกคนยังคงตั้งอยู่เดิม ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงไป หากแต่ตอนนี้มีแค่ผมคนเดียวเท่านั้นที่อยู่ที่นี่

 

ผมทิ้งตัวลงบนที่นอนแล้วค่อยๆปิดเปลือกตาลง เรื่องราวทั้งหมดมันเริ่มขึ้นจากวันนั้น วันที่ผมไม่อาจทนเก็บความรู้สึกบางอย่างไว้ได้อีกต่อไป

นานเท่าไรแล้วที่ปรารถนาเฝ้ามอง ทนุถนอมรอยยิ้มหวานๆที่มักดันสองตาเล็กให้หยีลงจนแทบปิดไว้ในความรู้สึก

ทุกๆครั้งที่เห็นหยดน้ำใสไหลรื้นจากดวงตาคู่นั้นหัวใจผมไหววูบเพียงใด อยากจะถลาเข้าไปปลอบใจและโอบกอดร่างนั้นไว้ในอ้อมแขน

 

ผมไม่รู้หรอกว่าความรู้สึกแปลกๆนี้เกิดขึ้นตั้งแต่เมื่อไร แต่ผมไม่อาจทนเก็บซ่อนมันไว้ได้อีกแล้ว ในเมื่อไม่รู้จะบอกอย่างไร ผมก็ขอทำตามที่หัวใจเรียกร้องก็แล้วกัน ผมเคยไม่ปกปิดที่จะแสดงออกถึงความห่วงใยเมื่อมีโอกาส ไม่รอช้าที่จะเข้าไปดูแลเมื่อเค้ากังวลใจหรือไม่สบาย และนั่นก็ทำให้เราก้าวไปอีกขั้น รอยยิ้มหวานๆพร้อมคำขอบคุณทำให้ผมได้ใจเผลอทำเรื่องที่ไม่น่าให้อภัยลงไป แต่โชคดีที่มันกลับทำให้เราได้รู้ใจของกันและกัน

 

นับจากวันนั้นผมก็สัญญากับตัวเองว่าจะคอยโอบกอดและประคองเค้าให้ก้าวไปพร้อมกัน ยามเค้าเสียใจหรือไหวหวั่น ผมจะเป็นคนแรกที่เอื้อมมือไปเช็ดหยาดน้ำตา

 

.

.

 

ทว่าตอนนี้ทางเดินของพวกเรานั้นต่างไปจากเดิม เค้าไม่ได้อยู่ข้างกายผมเหมือนแต่ก่อน ทุกอย่างที่เคยคิดไว้กำลังห่างไกลออกไป มันชวนให้สับสนและมึนงงไปหมด ตอนนี้แม้อยากจะย้อนเวลาหวนกลับไปสักเท่าไรแต่ก็ได้แค่ฝัน

 

ผมไม่รู้เลยว่าอนาคตข้างหน้าจะเป็นอย่างไร? รอบกายราวกับมีเมฆหมอกจางๆมาบดบัง

ทิวทัศน์ทั้งหมดเลือนรางจนแทบมองไม่เห็น แต่กระนั้นก็ไม่อาจหันหลังกลับไปได้

สิ่งเดียวที่ทำได้ก็คือก้าวเดินต่อไป..บนทางชีวิตที่ไม่สิ้นสุดนี้

 

เป็นอย่างนี้แล้ว “นายยังต้องการอ้อมกอดของพี่ชายคนนี้อีกไหม?”

 

.

.

 

 

Yuchun’s Side

 

 

 

หลายคนคิดว่าผมเข้มแข็งจึงไม่ร้องไห้ แต่เปล่าเลย ผมยังคงอ่อนไหวไม่เคยเปลี่ยน เหตุผลที่น้ำตาเหือดแห้งไปก็เพราะผมไม่อยากแสดงความอ่อนแอออกมาโดยไม่มีเขาอยู่ข้างกาย

 

คนที่เคยเช็ดน้ำตาให้ในทุกครั้งที่ผมร้องไห้

คนที่โอบกอดผมด้วยความรู้สึกมากมาย

คนที่ผมรักมากกว่าใคร

 

ตอนนี้เขาไม่ได้ยืนอยู่ที่นี่ และไม่สามารถเข้ามาปลอบผมได้ดั่งเช่นทุกที

ผมจึงไม่สามารถร้องไห้ต่อหน้าคนมากมายโดยปราศจากอ้อมแขนอันอบอุ่นของเขาได้จริงๆ

 

.

.

 

พี่ยังอยากกอดคนอย่างผมอยู่ไหมครับ?”

 

.

.

 

 

Fin

 

 

T.T เปล่าชวนดราม่านะคะ แต่ว่างานมันถูกเขียนดองไว้นานแล้ว  

 

มันเป็นฟิคเพ้อมาก รู้สึกจะเขียนตอนงาน MAMA (เมื่อหลายๆปีมาแล้ว -*-) เพราะเห็นยูชอนไม่ร้องไห้ ความรู้สึกนี้ก็แบบแว้บขื้นมาเลย

ความคิดส่วนตัวนะ ไม่เชื่อมั่น แต่เชื่อว่าความผูกพันเป็นของจริง ^^

 

ส่วน Dear my lover ... Dear my first love  เป็นตอนต่อของอันนี้ก็ว่าได้

 

 

Comment

Comment:

Tweet

ช่วงทอล์ค ที่บอกว่าได้แรงบัลดาลใจมาจากงาน MAMA 2008 ยูชอนไม่ร้องไห้จริงๆ นี่ก็แปลกใจ


เป็นชางมินที่ร้องไห้หนัก แล้วคนที่ได้กลอดปลอบ ปกติยูชอนจะร้องมันทุกงาน ㅠ ㅠ


นี่อ่านแล้วเศร้า คิดถึงภาพแบบนั้น โฮรรรร

#2 By Junky_bluefaith (103.7.57.18|27.55.169.135) on 2013-02-06 22:58

คนที่ยังเหลืออยู่กับคนที่ต้องจากไปมันก็คงจะเศร้าพอๆกัน TT____TT

#1 By 2U (103.7.57.18|118.173.89.137) on 2013-01-17 02:38