[OS][Jo Twins] Touch & Take Off

posted on 12 Jan 2013 23:31 by sk-chan in Fiction, Jo-Twins

Title : Touch & Take Off

Author : S K – S a K U

Couple :  Jo Twins – Youngmin x Kwangmin [Boyfriend]

Rating :  PG-15

Genre :  อิงวง

Author’s note :  พลอตร่วมอีกแล้วค่ะ รอบนี้กลับมาเป็นวันช็อทอะเกน

SP Thx  คุณแม่(ยก)น้องกวัง

 

ขอแท็ก #ทัชเทค สำหรับเรื่องนี้นะคะ


 

บานประตูห้องแต่งตัวที่ถูกจัดไว้สำหรับศิลปินค่อยๆแง้มออกก่อนที่ร่างสูงโปร่งของโจยองมินจะก้าวเข้ามาข้างใน แล้วเอ่ยปากถามน้องชายฝาแฝดที่ใช้เวลาเปลี่ยนชุดนานเกินความจำเป็น

 

“เปลี่ยนชุดเสร็จหรือยัง กวัง”

 

“อื้อๆ” เจ้าของร่างบอบบางครางตอบในลำคอในขณะที่กำลังใช้ความพยายามในการเอื้อมสองมือไปปลดเม็ดกระดุมจากทางด้านหลัง

 

“เร็วๆหน่อยสิ ข้างนอกบ่นอุบแล้วเนี่ย” ยองมินเร่งแฝดน้องตามคำสั่งที่ได้รับมอบหมาย

 

“ก็อยากเร็วอยู่หรอก แต่ไอ้นี่มันถอดยากชะมัด”

 

“งั้นชั้นไปรอข้างนอกนะ” ร่างโปร่งบอกก่อนจะเดินเลี่ยงไปทางบานประตูที่เพิ่งเปิดเข้ามา ทว่ายังไม่ทันก้าวออกจากห้องเสียงแหกปากของน้องชายก็ดังขัดขึ้นซะก่อน

 

“อือ..โว้ยยย มันแกะยังไงละเนี่ย”

 

โจกวังมินกำลังหมดความอดทน ไม่สิ มันไม่สมควรมีมาตั้งแต่โดนจับใส่ชุดวันพีซสีชมพูแล้ว แต่เพราะบทลงโทษที่เล่นเกมส์แพ้และไม่อาจขัดขืน สุดท้ายงานอีเวนท์วันนี้เขาก็ต้องอยู่ในชุดตุ๊กตาจนจบงาน ตอนใส่ก็มีพี่สาวสไตลิสช่วยกันจับแต่งตัวอย่างสนุกสนานหรอกนะ แต่ตอนถอดนี่สิต้องทำเอง แล้วมันจะไม่เป็นปัญหาเลยถ้าชุดเจ้ากรรมไม่ได้ติดกระดุมด้านหลังที่ไม่ว่ากวังมินจะพยายามยังไงก็แกะไม่ออกสักที ทั้งที่ตัวเขานั้นอยากจะปลดเปลื้องชุดนี้ออกจากร่างเต็มทนแล้ว

 

“เฮ้อ..มานี่ ชั้นช่วย” ยองมินว่าแล้วเดินตรงเข้าไปยืนซ้อนแฝดน้องจากทางด้านหลัง จัดการช่วยอีกฝ่ายแกะกระดุมเพื่อถอดชุด

 

“งื่อ” กวังมินครางตอบแล้วยืนนิ่งให้พี่ชายช่วยจัดการกับชุดเจ้าปัญหา จะว่าเขาไม่มีหัวด้านนี้ก็ได้ แต่บางทีเขาก็ไม่เข้าใจพวกรายละเอียดชุดผู้หญิงจริงๆที่จะทำให้มันใส่ยากและถอดลำบากทำไม ชุดที่กระดุมอยู่ด้านหลังแบบนี้คนเราจะสามารถเอื้อมมือไปติดหรือแกะออกเองได้ยังไง

 

“แค่นี้เอง” ยองมินบอกหลังจากช่วยแฝดน้องปลดกระดุมออกไปบางส่วน ความจริงชุดแบบนี้ก็ไม่ได้ถอดยากอะไรหรอก แต่มนุษย์ไม่ได้มีตาอยู่ข้างหลังแถมมือสองข้างก็ไม่สามารถโอบรอบลำตัวได้ การให้คนอื่นช่วยจึงเป็นทางออกที่ดีที่สุด

 

“ชุดผู้หญิงแลนายจะเชี่ยวชาญเนอะ”

 

“จะอะไรชั้นก็ถนัดทั้งนั้นแหละ อยู่นิ่งๆสิ” แฝดพี่ปรามน้องชายที่เริ่มขยับตัวยุกยิกและอยู่ไม่เป็นสุข ที่หลายคนมักมองว่ากวังมินยังเด็กก็คงเพราะเจ้าตัวไม่เคยทำตัวนิ่งๆได้เกินนาทีเลย ยองมินสอดแขนไปด้านหน้าโอบรอบเอวบางเพื่อให้อีกฝ่ายยอมนิ่งตามคำสั่ง และใช้มือข้างถนัดค่อยๆปลดกระดุมอีกสองเม็ดที่เหลือ

น้องชายตัวบางยืนนิ่งในอ้อมแขน ทว่าเพราะความนิ่งทำให้ทุกอย่างเด่นชัดอยู่ตรงหน้า ใบหน้าของแฝดพี่เลื่อนเข้าไปใกล้จนกระทั่งริมฝีปากนั้นฝังลงบนผิวเนื้อ สัมผัสลากไล้ไปตามแผ่นหลังเนียนไล่ขึ้นไปช่วงไหล่ และจงใจกดเน้นน้ำหนักข้างซอกคอ

 

“น..นาย ทำอะไร” แฝดน้องร้องทักเมื่อรู้สึกถึงสัมผัสที่ไม่คุ้นเคย ทั้งที่อากาศในห้องเย็นฉ่ำด้วยความเย็นจากเครื่องปรับอากาศแต่เขากลับรู้สึกว่าร่างกายนั้นร้อนผ่าวไม่ต่างจากลมหายใจของใครอีกคนที่รินรดอยู่ข้างลำคอ

 

“บอกให้อยู่นิ่งๆไงเล่า…” คนเป็นพี่กล่าวห้ามโดยที่ยังวนเวียนอยู่แถวลาดไหล่สวย

 

“อ..อือ เฮ้ย นี่มันไม่ใช่แล้วเหอะ” ร่างบางพยายามขืนตัวออกห่างแต่กลับถูกมือของอีกฝ่ายที่โอบอยู่รอบเอวรัดแน่นขึ้น

 

“จะให้ช่วยไหม?” สิ้นเสียงสั่งของพี่ชาย มือทั้งสองก็ได้แต่ประคองชุดไว้ไม่ให้ร่วงหล่นไปตามแรงโน้มถ่วงของโลก กระดุมด้านหลังที่เคยเป็นปัญหานั้นถูกปลดออกไปหมดแล้ว แต่ปัญหาตอนนี้กลับเกิดจากคนที่เสนอตัวมาช่วยแล้วยืนกอดร่างของเขาอยู่ต่างหาก แม้กวังมินจะไม่เห็นว่าอีกฝ่ายนั้นทำอะไรอยู่ แต่ความร้อนจากลมหายใจที่อยู่ในระยะประชิดนั้นก็พาให้ไม่เป็นตัวของตัวเองเลย

ผ่านไปเพียงเสี้ยวนาทีแต่กลับยาวนานในความรู้สึก กระทั่งเสียงทุ้มอันคุ้นเคยปลุกร่างบางให้ตื่นจากภวังค์ความคิด

 

“ทีหลังอย่าใส่ชุดแบบนี้อีกนะ” แฝดพี่กล่าวประชิดใบหู ใกล้จนแทบหลอมละลายอีกฝ่ายไปกับลมหายใจอุ่น

 

“คิดว่าชั้นอยากใส่หรือไง ชุดผู้หญิงเนี่ย ตลกตัวเองจะตาย” กวังมินเถียงเสียงสั่น ก็ไม่ใช่เพราะไอ้ชุดบ้านี่หรือไงเขาถึงต้องมาตกอยู่ในสภาพแบบนี้

 

“ชั้นไม่ได้หมายความแบบนั้น นายใส่ก็น่ารักดี แต่ถ้าชั้นไม่อยู่แล้วใครจะช่วยถอด ชั้นไม่ยอมให้คนอื่นช่วยนายเด็ดขาด..”

 

“ท..ทำไม?”

 

“เพราะนายเป็นแบบนี้นี่ละ…” เสียงนั้นก้องอยู่ข้างหูก่อนที่กวังมินจะรู้สึกถึงน้ำหนักของริมฝีปากที่กดลงข้างลำคอและลาดไหล่อีกครั้ง

 

“อ..ยอง..ปล่อย” ร่างบางเอ่ยห้ามด้วยน้ำเสียงสั่นพร่า เมื่อถูกมือข้างที่ว่างจากการแกะกระดุมของแฝดพี่สอดผ่านเนื้อผ้าเข้ามาไล้วนอยู่ตรงช่วงเอวคอด

 

*

 

“นี่! อีกนานไหม ชั้นอยากกลับห้องแล้วนะ” เสียงโหวกเหวกของคนตัวเล็กที่ดังอยู่หน้าห้องพาให้สองร่างผละออกจากกันแทบจะทันทีที่ได้ยิน

 

“ยองมิน กวังมิน ได้ยินไหม?” พี่รองตะโกนถามซ้ำ โดยที่ยังไม่มีใครถือวิสาสะเปิดประตูเข้ามา เห็นแบบนั้นแล้วยองมินจึงรีบตะโกนตอบออกไปแทนน้องชายที่เดินเลี่ยงไปเปลี่ยนเสื้อผ้าตรงมุมห้อง

 

“ครับ”

 

“ถอดชุดหรือทำอะไรกันมิทราบถึงได้นานนัก” แต่ก็ยังไม่วายได้ยินเสียงค่อนขอดจากโนมินวู เพราะเจ้าตัวเล็กไม่เหมือนสองแฝดที่สามารถหลับได้ทุกที่ เมื่อเสร็จงานแล้วก็อยากจะกลับไปพักผ่อนที่ห้องให้สบายใจ แต่รอแล้วรอเล่ากวังมินก็ยังเปลี่ยนชุดไม่เสร็จสักที จนต้องให้ยองมินมาตาม แต่แฝดพี่กลับมาหายเงียบไปอีกคนเสียอย่างนั้น แบบนี้จะไม่ให้มินวูอารมณ์เสียได้อย่างไร

 

“เสร็จแล้วๆ จะออกไปเดี๋ยวนี้แหละ” กวังมินตะโกนตอบกลับไป

 

“หรือเพราะยองมินช่วยถอดมันเลยนาน..” พี่รองที่เอ่ยขึ้นมาลอยๆ และดูเหมือนว่าคำพูดนั้นจะเรียกความสงสัยจากคนตัวเล็กไม่น้อย

 

“ช่วยถอดมันก็ต้องเร็วสิพี่”

 

“แต่พี่ว่ายองมินช่วยนั่นแหละมันเลยนาน” ฮยอนซองยังคงสนุกปากกับการแกล้งน้องชายคนเล็กและพาดพิงไปถึงเด็กแฝดให้เสียหาย(?)

 

“ตกลงสองคนนี้จะยืนเถียงกันไม่กลับห้องใช่มะ” เสียงยองมินเรียกสติของพี่รองกับน้องเล็กที่ยืนสุมหัวกันอยู่หน้าห้องให้หันกลับมามอง

 

“ออกมาตั้งแต่เมื่อไรนิ แล้วกวังมินล่ะ” มินวูถามแฝดพี่ เพราะมัวแต่สงสัยเรื่องที่พี่ฮยอนซองพูดก็เลยไม่ทันได้มองว่าประตูแต่งตัวนั้นห้องเปิดออกมาตั้งแต่เมื่อไร

 

“เดินนำหน้าไปนู่นแล้ว” ร่างโปร่งพยักเพยิดไปทางน้องชายที่เดินนำลิ่วออกไปก่อนหน้าโดยไม่สนใจพี่ชายและสองคนที่มาตามถึงหน้าห้อง

 

“บทจะไวก็ไวเชียวนะ” ฮยอนซองแซวน้องชายตัวสูง

 

“ผมไม่ชักช้าแล้วกันน่า~” ยองมินตอบกลับพี่รองก่อนก้าวเท้าเดินตามมินวูและกวังมินไปหาดงฮยอนกับจองมินที่รออยู่ด้านนอก

 

“หึ..” ร่างสูงหัวเราะในลำคอ ไอ้การต่อปากต่อคำของแฝดพี่ตระกูลโจนี่แสดงให้เห็นว่าเด็กคนนี้โตเป็นหนุ่มจนลืมภาพลักษณ์เด็กน้อยน่ารักยิ้มสวยไปแล้วสินะ ว่าแต่มันต้องแกล้งอะไรน้องชายแน่ๆ อีกคนถึงก้มหน้าก้มตาเดินออกไปโดยไม่ทักแบบนี้

 

.

.

 

 

Fin

 

 

 
มันเป็นฟิคชั่ววูบ แต่ตอนเขียนไม่ค่อยวูบเท่าไร เพราะกว่าจะเสร็จ ยากเอาการ T T
 
 
 

Comment

Comment:

Tweet

น่ารัก~!! >///<
แฝดพี่หื่นอ่ะ

#9 By (27.130.39.173|27.130.39.173) on 2014-06-29 00:06

อิ๊อร๊างงงง
ทำไมมันเรทอย่างที่ไม่ควรจะเป็นแบบนี้ละ
โฮรววว 555555555555555
อ่านแล้วเขินมาก กร้ากกกกกก

#8 By m.zslt (110.49.226.16) on 2013-09-09 10:59

เิซ็กซี่อ่าาา ><

#7 By Umim (103.7.57.18|1.1.227.11) on 2013-02-08 14:57

อ๊าก!!! เค้าเขินแทนอะพี่ชมพู่ แต่พี่ยองจู่โจมจริงๆเลย
อร้ายเขินแทนน้องกวัง น่ารักจริงๆเลย

#6 By Green (103.7.57.18|58.9.116.252) on 2013-02-02 01:08

กรี๊ดดดด .. อยากตบซองกับมีนูมาก
มาขัดยองที่กำลังปลุกอารมณ์ (?) กวังทำไม ?
กำลังเคลิ้มเลย อ๊ากกกก ..
ขอภาคต่อได้มั้ยคะพี่ชมพู่ ?
มันเคลิ้มจริงๆ นะ
อยากให้ยองทำมันให้เสร็จๆ ไป
แอร๊ยยยย .. แล้วนี่ฉันพูดอะไรออกมา ?
ไม่นะ สมองด้านมืดทำงานเพราะฟิคพี่ชมพู่
มารับผิดชอบโดยการจัดเอ็นซีให้อ่านซะ #โทษ
555555

#5 By icheongmin (103.7.57.18|101.51.0.234) on 2013-01-31 01:36

ฟินนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนน
ว่าแต่อยากเห็นน้องกวังในชุดเดรสสีชมพูอ่ะ ><

#4 By Eye_wong (103.7.57.18|182.52.200.253) on 2013-01-18 00:56

อร๊างงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง~~~
>//////////////////////<
ไม่รู้จะบรรยายออกมาเป็นคำพูดยังไงดีเลยค่ะ >____<
แต่ถ้าเป็นอาการตอนอ่านล่ะก็..
เขิน ดิ้น กรี๊ด จิกหมอน สกรีมรัวๆๆ ประมาณนี้เลยค่ะ 555555555
ถ้าคนเขียนต้องการเขียนออกมาให้คนอ่านมีปฏิกิริยาแบบนี้ 
ก็ทำสำเร็จแล้วนะคะ !! ^O^
(ชอบงานวับๆแวมๆแบบนี้ เซ็กซี่ดีค่ะ คึคึ >w<)
ปล. อยากเห็นน้องกวังในชุดตุ๊กตาบ้างงง~~~ *0*

#3 By PYK (103.7.57.18|101.108.173.104) on 2013-01-16 23:00

ยองมินเหมาะกับเมะจิงๆค่ะ -.,-b ยิ่งตอนนี้สูงกว่ากวังอีกแบบ
โฮ ... ต่อมจิ้นทำงานอย่างหนักกกกกกกหน่วงงง 555555
เขินนนนน -////-

#2 By titleworld (103.7.57.18|192.168.182.194, 171.6.162.229) on 2013-01-14 17:00

กรี๊ซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซ

ถ้ามันจะเซะซี่แบบนี้นะ!!!!!

คือการที่น้องโดนลงโทษให้ใส่ชุดวันพีชสีชมพูนี่มันยังไง..
ไม่ได้อิงเรื่องจริงใช่มั้ย หรือหนูพลาดอะไรไป > <

โอ๊ยยยยย อ่านแล้วแบบ ดิ้นๆๆๆๆ

และโนมินวูเดวิลตัวน้อย ผู้ส่งเสริมและขัดลาภในคนเดียว
*บทน้องหลายเรื่องมันประมาณนี้ lol

ยองทำมิดีมิร้ายน้องทางอ้อมอะ
มันเซะซี่มากเยย
back hug แอร๊ยยยยย *เป็นพวกอ่อนไหวกับอะไรที่รู้สึกว่าเซะซี่่ มันกระตุ้นต่อมอย่างแรงงงง 

และถูกใจตรง
'ผมไม่ชักช้าแล้วกันน่า'
ของยองมินมาก...

คือ แกหมายความว่า ไม่ชักช้าที่จะแทะโลมน้องใช่มะ -w-?

ดาวดิ้นไปอีกนาน

แอร๊ยยยยยยยยยยยยยยย

กวังมินเขินตายแล้วมั้งนั่น อรั๊ง!!!

#1 By [chibi] Fairy ~* on 2013-01-12 23:56